Renowacja mieszkania w poznańskiej kamienicy z lat 30. XX wieku była projektem wymagającym kompleksowej przebudowy, której celem było przywrócenie wnętrzu dawnej jakości, jednocześnie dostosowując je do współczesnego sposobu życia. Lokal znajdował się w bardzo złym stanie technicznym i wymagał całkowitego remontu - od zmiany układu funkcjonalnego, przez wymianę wszystkich instalacji, wykonanie nowych wylewek i montaż nowych okien, aż po odtworzenie detali architektonicznych.

Jednym z najważniejszych założeń projektu było zachowanie tego, co stanowiło o autentyczności mieszkania. W trakcie prac udało się ocalić część oryginalnego parkietu oraz historyczne drzwi wewnętrzne, z których część została odnaleziona ukryta w później wykonanych ściankach gipsowo-kartonowych. Po starannej renowacji odzyskane elementy ponownie stały się integralną częścią wnętrza, podkreślając jego historię i niepowtarzalny charakter.

Nowy układ funkcjonalny został zaprojektowany z myślą o codziennym komforcie mieszkańców. Kuchnię uzupełniono o wydzieloną strefę gospodarczą, mieszczącą pralnię, suszarnię oraz miejsce na kocioł gazowy i niezbędne wyposażenie techniczne. Dzięki temu główna część mieszkania mogła pozostać uporządkowana i reprezentacyjna. Kuchnię wyposażono również w płytę indukcyjną z wbudowanym wyciągiem, co pozwoliło zachować lekką, spójną kompozycję zabudowy bez dominującego okapu.

Równie istotnym aspektem projektu był dobór materiałów. We wnętrzu wykorzystano wyłącznie ponadczasowe, naturalne wykończenia, które z biegiem lat będą szlachetnie się starzeć. Pojawił się kamień naturalny oraz fornir dębowy, których ciepło i autentyczność równoważą minimalistyczny charakter zabudów i detali.

Estetyka wnętrza nawiązuje do architektury wczesnego modernizmu, charakterystycznej dla okresu powstania kamienicy. Inspirację stanowiły zarówno proporcje i prostota form, jak i detale architektoniczne. W łazience zastosowano posadzkę z ceramicznych płytek barwionych w masie, ułożonych w klasyczną czarno-białą szachownicę. Wyoblone narożniki ścian nadają przestrzeni miękkości i subtelnie odwołują się do modernistycznego języka projektowania, a chromowane detale stanowią elegancki akcent charakterystyczny dla wnętrz z lat 30.

Efektem jest wnętrze, które z szacunkiem odnosi się do historii miejsca, nie popadając przy tym w dosłowną rekonstrukcję. Oryginalne elementy harmonijnie współistnieją z nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi i funkcjonalnymi, tworząc przestrzeń elegancką, wygodną i ponadczasową - zaprojektowaną tak, aby służyła mieszkańcom przez kolejne dekady.